Eric-Emmanuel Schmitt - Trucicielka i inne opowiadania

Źródło

Autor: Eric-Emmanuel Schmitt

Tytuł: Trucicielka i inne opowiadania

Tytuł oryginału: Concerto a la memoire d'un ange

Data wydania: luty 2011

Wydawnictwo: Znak

Strony: 246

Ocena: 9/10 - wybitna

Twórczość Erica-Emmanuela Schmitta była mi dotąd nieznana. Książki autora tyle razy polecała mi moja przyjaciółka, aż wreszcie zabrałam się za jedną z nich. I zostałam oczarowana…

Opis książki:

Trucicielka i inne opowiadania to zbiór czterech historii o namiętnościach i największych skrywanych pragnieniach naszych bohaterów. Autor w swojej krótkiej formie porusza kwestie poszukiwania miłości, nadziei czy zwątpienia. Uczuć, które w jednej chwili mogą zmienić nasze życie… Każde z opowiadań jest inne. Każde od siebie niezależne. Pierwsze opowiadanie relacjonuje historię kobiety – tytułowej Trucicielki oskarżonej o zabójstwo swoich trzech mężów, która postanawia wyznać wszystkie swoje grzechy na spowiedzi. Historia zaskakuje nawet księdza. Następne opowiadanie mówi o uczuciach ojca, który stracił swoje dziecko. Trzecie z kolei ukazuje rywalizację dwóch mężczyzn, która doprowadza do tragedii. Ukoronowaniem książki jest historia życia małżeńskiego pary prezydenckiej. Zupełnie odmienne niż to, co jesteśmy sobie w stanie wyobrazić.

Moja opinia:

Jestem zauroczona prozą Schmitta. Bogactwo emocji, które towarzyszyły mi podczas lektury są nie do opisania. Zaskakujące zakończenia opowiadań to mocny punkt książki. Książka jest ogromnie wciągająca, przeczytałam ją w jeden dzień. Bohaterowie są tak prawdziwi, tak realni. Poznajemy ludzi z problemami, w trudnych sytuacjach życiowych, których nie mogą rozwiązać. Nie są bez skazy, upadają, i podejmują próby podnoszenia się. Schmitt uświadamia nam, że naszą największą bronią w życiu są uczucia. 
Autor poprzez te opowiadania pokazuje nam to, co każdy z nas skrywa głęboko w sobie. Nasze lęki, pragnienia i słabości. Opowiadania łączy motyw obsesji bohaterów. Jest ona w stanie zmienić człowieka nie do poznania. I pomyśleć, że tak często potrafi zawładnąć naszym życiem. Opowiadania ponadto łączy św. Rita – patronka chorych, problemów w małżeństwie oraz spraw beznadziejnych.

Zbiór opowiadań wzbogaca fragment prywatnego dziennika autora z okresu, kiedy pisał książkę. Dzięki tym zapiskom jeszcze lepiej poznajemy autora jako wyjątkowego pisarza i człowieka.

Muszę wspomnieć o okładce. Intrygująca, w tonach bieli i czerni.

Podsumowanie:

W prozie Schmitta najbardziej urzekło mnie bogactwo emocji. Autor obnaża człowieka i ukazuje w detalach ludzką duszę. Niezaprzeczalnie lektura zmusza do refleksji. Z pewnością zacznę częściej sięgać po opowiadania, jak i również po kolejną książkę autora z wielką ciekawością. 

Przypominam o trwającym konkursie :)