Autor: Priscille Sibley
Tytuł: Obietnica gwiezdnego pyłu
Wydawnictwo Świat Książki
416 stron
Będę z Tobą w Twoich wspomnieniach.
kiedyś opowiesz swoim dzieciom o pewnej dziewczynie, która tak bardzo kochała
gwiazdy, że poleciała rakietą w kosmos, żeby naprawić uszkodzony teleskop. Jesteś
czułym człowiekiem o dobrym sercu. kiedyś będziesz cudownym mężem i ojcem.
Chcę, żebyś żył pełnią życia. Obiecaj mi jeszcze jedno. Obiecaj, że będziesz
szczęśliwy. Z miłością, Pip. [cytat z książki]
Etyka. Dział filozofii,
zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których
można wyprowadzać zasady moralne. Czyli prościej mówiąc - co nam wolno, co nam
wypada? O książce pióra Priscille Sibley słyszałam już wiele. Duża dawka
emocji, mocna i kontrowersyjna. Te wyrażenia pojawiały się w wielu recenzjach.
Postanowiłam w końcu sprawdzić, gdzie leży prawda. Ale najpierw kilka słów o
fabule…
W wyniku nieszczęśliwego wypadku Elle
popada w stan śmierci mózgowej, Jej mąż. Matt jest załamany. Mężczyzna jest skłonny
odłączyć ukochaną żonę od aparatury podtrzymującej życie, jednak okazuje się,
że Elle jest w ciąży. Matt postanawia walczyć o życie własnego dziecka…
Jednakże jego matka uparcie twierdzi, że synowa nie chciałaby być sztucznie
utrzymywana przy życiu, bez względu na okoliczności. Ostatecznie sprawa
zostanie rozstrzygnięta w sądzie…
Mam nadzieję, że będzie dobrze. nie
chcę stracić kolejnego dziecka. To zdarzyło się tyle razy, że czuję się jak
morderczyni, jakby to była moja wina. I tak jest-przynajmniej z medycznego
punktu widzenia. Ale jeśli uda mi się wydać na świat to dziecko, może wybaczę
sobie, że zawiodłam te pozostałe. [cytat z książki]
Niezapomniana historia… O miłości i
poświęceniu. Ogromnej walce i nadziei, która podobno umiera ostatnia. Historia
dwojga kochających się ludzi z bagażem ogromnych doświadczeń i bólu, wywołuje
tak wiele skrajnych emocji. Obok tej powieści nie można przejść obojętnie,
naprawdę. Historia opowiedziana przez autorkę, niezwykle wiarygodnie i
prawdziwie, zasługuje na chwilę uwagi. Nawet uroniłam łzę, co nie zdarza się często... Przeżycia Elle i Matta poruszyły mnie niezwykle mocno. Wszystkie ich rozterki i podejmowane decyzje dotykały także i
mnie. Próbowałam zrozumieć bohaterów, spróbować wczuć się w ich sytuacje, lecz
stawało się to niemożliwe. Często zadawałam sobie pytanie, co ja bym zrobiła w
takiej sytuacji. Kiedy przewróciłam ostatnią stronę pozostałam z mnóstwem pytań
i refleksji. I o to tu chodzi…
Pozawalam Elle odejść. Cierpię, ale
pozwalam jej odejść. Natomiast nie ma mowy, żebym pozwolił odejść temu dziecku.
Teraz. Dziecko ma szansę. To jedyne, co możemy zrobić dla Elle. Jestem jej to
winny. jestem jej winny dziecko. I nikt, ani Ty, ani Christopher, ani moja
matka, ani nikt inny się nie liczy. Jeśli stracę wszystko, ale dziecko przeżyje,
to...- Zamierzałem powiedzieć, że to będzie w porządku, ale nie mogłem.
Dokończyłem więc:-Jestem winny Elle i dziecku wszystko. To oni są moją rodziną.
- Wypowiedziawszy te słowa, ze zdziwieniem zdałem sobie sprawę, że to także mój
potomek. Nie tylko Elle. I pragnę, żeby przeżył. [cytat z książki]
