 |
| Źródło |
Autor: Jodi Picoult
Tytuł: Bez mojej zgody
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Strony: 440
Ocena: 8+/10
Każdy z nas zastanawia się nad tym, co będziemy robić jutro? Za tydzień? Za rok? Gdzie pojedziemy w przyszłe wakacje? Co będzie za 5, 10, 15 lat? Często gonimy za lepszą pracą, za pieniędzmi, karierą. Ale po co to wszystko w obliczu choroby? W obliczu śmierci? Czy tak naprawdę musimy wszystko mieć tak perfekcyjnie zaplanowane. Ktoś kiedyś mi powiedział szminka jest do ust, a plany są do d***. Wiecie chyba coraz bardziej zaczynam mu wierzyć.
Co bym zrobiła gdyby bliska mi
osoba zachorowała, i nagle potrzebowała mojej pomocy – krwi czy organu. Czy
zdecydowałabym się udzielić takiego daru? Tak. Robiłabym wszystko co można, byle tylko
uratować życie i zdrowie bliskiej mi osoby.
Bohaterka powieści nie miała takiego wyboru. Anna Fitzgerald
została poczęta metodą in vitro, by uratować życie swojej siostrze Kate, chorej
na ostrą odmianę białaczki. Od pierwszych dni życia była dla siostry „dawcą”, ze
względu na pełną zgodność dawcy z biorcą. Nigdy nie sprzeciwiała się, także nigdy nie zapytano ją o własne zdanie. I mimo, iż jest ona całkowicie
zdrowa musi przebywać w szpitalu, poddawać się wszelakim zabiegom i operacjom. Teraz
trzynastoletnia dziewczynka musi oddać swojej chorej siostrze nerkę. Jednakże
Anna ma dość. Pozywa własnych rodziców do sądu, aby wyrokiem usamodzielnić się w
sprawie zabiegów medycznych. Rodzina Fitzgeraldów staje w obliczu wielkiego dramatu i
rozterek. Musi w końcu stanąć oko w oko z własnymi lękami i niewypowiedzianymi
zdaniami. Razem.
Śmierć jest tutaj widoczna na
każdej stronie książki. Czeka się na nią jak na jakiegoś długo wyczekiwanego gościa…
Zakończenie powieści zdecydowanie spektakularne i nieprzewidywalne.
Powieść napisana jest w sposób
niezwykle emocjonalny. Związałam się z bohaterami. Brak w niej
tradycyjnych rozdziałów. Mamy za to liczne retrospekcje, co ułatwia poznać całą
historię i tragedię rodziny Fitzgeraldów. Poznajemy dokładnie historię każdego
uczestnika historii. Anny – głównej bohaterki, Sary i Briana – rodziców Anny, Jesse’ego –
starszego brata. W każdym ich opowiadaniu odnajdujemy wydarzenia związane z Kate. Każdy z nich boryka się ze swoimi problemami i ma odmienne
zdanie na temat funkcjonowania rodziny. Pozwala to czytelnikowi na wysnucie
własnych refleksji i wniosków.
Ciekawie ukazano również historię
drugoplanowych postaci - adwokata i pani kurator. Choć w pewnych momentach kreacja
tych bohaterów zaczęła mnie drażnić.
Książkę czyta się bardzo szybko, nie dłużyła mi się. Pomimo trudnej tematyki, napisana jest przystępnie. To jest moje pierwsze spotkanie z autorką. Myślę, że z pewnością nie ostatnie.
Niezwykła książka. Przeczytać powinien ją każdy, a potem wyciągnąć wnioski i refleksje. Bo to na pewno nie jest powieść o której się szybko zapomina.
Książkę czyta się bardzo szybko, nie dłużyła mi się. Pomimo trudnej tematyki, napisana jest przystępnie. To jest moje pierwsze spotkanie z autorką. Myślę, że z pewnością nie ostatnie.
Niezwykła książka. Przeczytać powinien ją każdy, a potem wyciągnąć wnioski i refleksje. Bo to na pewno nie jest powieść o której się szybko zapomina.
Miłość jest równie piękna i równie trwała jak tęcza. Zachwyca od pierwszego wejrzenia, ale wystarczy mrugnąć i już po niej. [cytat z książki]
P.S. Wyjeżdżam na kilka dni, odpocząć i doładować baterie. Pozdrawiam Was serdecznie!
 |
| Jodi Picoult Źródło |
