Autor: John Miller
Tytuł: Stuartowie. Królowie Anglii i Szkocji
Wydawnictwo: Bellona
Liczba stron: 272
Ocena: 5/10 - przeciętna
Tytuł: Stuartowie. Królowie Anglii i Szkocji
Wydawnictwo: Bellona
Liczba stron: 272
Ocena: 5/10 - przeciętna
Opis książki:
Książka zawiera niezwykle ciekawe dzieje rodu Stuartów. Pierwszej dynastii, która rządziła całą Anglią, i usiłowała przywrócić katolicyzm. W każdym z rozdziałów autor poświęca miejsca poszczególnym postaciom, które zasiadały na tronie angielskim. Od pierwszego z nich, Jakuba I (1566 – 1625) do ostatniej z rodu – Anny Stuart (1702 – 1714). Dramatyczne i często tragiczne losy przeważają w tej książce…
Moja opinia:
Dynastia Stuartów jest znacznie mniej znana niż sławni Tudorowie. Henryk VIII czy Elżbieta Dziewica, to według wielu, najbardziej wspaniali przywódcy angielskiego tronu. Natomiast Stuartowie w powszechnej opinii nie kojarzą się z wielkimi dokonaniami i wspaniałością. Choć to właśnie pod rządami Stuartów Anglia stała się światową potęgą, a nawet imperium kolonialnym. Książka ta w mojej ocenie wymienia wszystkie dokonania Stuartów. Autor punktuje osiągnięcia władców bądź ich brak. Możemy tu znaleźć bardzo dużo informacji o sytuacji społecznej oraz gospodarczej ówczesnego imperium, a także wielowątkowość polityki zagranicznej. John Miller argumentuje w książce sposób postępowania, głównie ten polityczny, poszczególnych władców, nie usprawiedliwia, ale pokazuje każdą ze stron. Zabrakło mi w tej książce spojrzenia takiego ludzkiego na postać. Autor nie pisze o Stuartach jako ludziach z krwi i kości, z uczuciami czy emocjami. Koniec książki zawiera glosariusz jak i indeks, co pozwala w dużym stopniu zrozumieć i szybko odnaleźć się w lekturze. Jeżeli chodzi o język autora, jest on zdecydowanie naukowy i specjalistyczny, co nie raz może przytłoczyć czytelnika bądź po prostu znudzić.
Podsumowanie:
Lektura książki jest przeznaczona dla historyków (choć ja momentami się trochę nudziłam) oraz dla osób zainteresowanych wielkimi dynastiami bądź też historią Anglii i Szkocji.
Książka zawiera niezwykle ciekawe dzieje rodu Stuartów. Pierwszej dynastii, która rządziła całą Anglią, i usiłowała przywrócić katolicyzm. W każdym z rozdziałów autor poświęca miejsca poszczególnym postaciom, które zasiadały na tronie angielskim. Od pierwszego z nich, Jakuba I (1566 – 1625) do ostatniej z rodu – Anny Stuart (1702 – 1714). Dramatyczne i często tragiczne losy przeważają w tej książce…
Moja opinia:
Dynastia Stuartów jest znacznie mniej znana niż sławni Tudorowie. Henryk VIII czy Elżbieta Dziewica, to według wielu, najbardziej wspaniali przywódcy angielskiego tronu. Natomiast Stuartowie w powszechnej opinii nie kojarzą się z wielkimi dokonaniami i wspaniałością. Choć to właśnie pod rządami Stuartów Anglia stała się światową potęgą, a nawet imperium kolonialnym. Książka ta w mojej ocenie wymienia wszystkie dokonania Stuartów. Autor punktuje osiągnięcia władców bądź ich brak. Możemy tu znaleźć bardzo dużo informacji o sytuacji społecznej oraz gospodarczej ówczesnego imperium, a także wielowątkowość polityki zagranicznej. John Miller argumentuje w książce sposób postępowania, głównie ten polityczny, poszczególnych władców, nie usprawiedliwia, ale pokazuje każdą ze stron. Zabrakło mi w tej książce spojrzenia takiego ludzkiego na postać. Autor nie pisze o Stuartach jako ludziach z krwi i kości, z uczuciami czy emocjami. Koniec książki zawiera glosariusz jak i indeks, co pozwala w dużym stopniu zrozumieć i szybko odnaleźć się w lekturze. Jeżeli chodzi o język autora, jest on zdecydowanie naukowy i specjalistyczny, co nie raz może przytłoczyć czytelnika bądź po prostu znudzić.
Podsumowanie:
Lektura książki jest przeznaczona dla historyków (choć ja momentami się trochę nudziłam) oraz dla osób zainteresowanych wielkimi dynastiami bądź też historią Anglii i Szkocji.
Recenzja w ramach wyzwania:
Kiedyś przeczytam
Aktualny postęp wyzwania 15/22
