Endgame. Wezwanie! Wyniki!

Autor: James Frey & Nils Johnson-Shelton 

Tytuł: Endgame. Wezwanie 

Cykl: Endgame (tom 1) 

Wydawnictwo Sine Qua Non 

Liczba stron: 500 

Ocena: 5/10 – przeciętna 

Reklamy tej książki pojawiające się tu i tam. Zaskakująca i nowatorska fabuła. Zachwalające recenzje. I przyciągająca jak magnes okładka. Tak, to zapowiedź Endgame. Multimedialnego doświadczenia, w którym rzeczywistość przeplata się z fikcją. No i te 3 000 000 $ nagrody za rozwiązanie ukrytej zagadki! Skusiłam się, kupiłam i odłożyłam na półkę z bardzo mieszanymi uczuciami.

Chce go zobaczyć. Teraz. Chcę się zobaczyć z Jamalem. Jej najlepszym przyjacielem. Jej jaanau. Pozostali Gracze nie mogą się o nim dowiedzieć. O nim. *

Opis książki: 

W Ziemię uderza seria meteorytów. Dwunastu Graczy usłyszało Wezwanie. Zaczyna się Endgame. Ukończyć misję może wyłącznie jedna osoba, a zadaniem Graczy jest pozbycie się konkurencji. Nie mają nadprzyrodzonych umiejętności, jednak są zabójcami idealnymi. Zwycięzca może być tylko jeden! A przyszłość naszej planety nie została jeszcze określona. Co przyniesie Endgame?

Moja opinia: 

Chyba po raz pierwszy zacznę od tego, jak prezentuje się sama książka. Cudowna złota okładka ładnie wygląda na półce. Jednak! Już sam rodzaj, sposób formatowania tekstu i wygląd czcionki to jakaś jedna wielka pomyłka. Dawno lektura książki nie sprawiła mi takich trudności. A powolne czytanie wcale nie pomagało w odbiorze treści. Choć dodane grafiki bardzo uatrakcyjniają książkę. Z dużym zainteresowaniem przyglądałam się ilustracjom, gdzie jedna nawet przypominała kurs gotowania krok po kroku. Do tego zagadki logiczne, ciągi cyfr i gdzieś ukryte pieniądze. Dużo pieniędzy. Chwyt marketingowy? Moim zdaniem tak.  
Fabuła ciekawa i nowatorska, choć mocno chaotyczna. Tak naprawdę dopiero zakończenie daje jakieś wyjaśnienia. Dużo się dzieje, co chwilę mamy krew, zabójstwa i martwe ciała. Opisy miejscami są dość mocne i dosadne. 

Ekscytująco? Emocjonująco? Przez ponad połowę książki było to tak naprawdę „głaskanie” odbiorcy. Może w ten sposób autorzy chciali przygotować czytelnika, bo dopiero pod koniec lektury moja ciekawość urosła do tego stopnia, że szybciej przewracałam strony. I zakończenie mocno mnie zaskoczyło. Takiego rozwiązania się nie spodziewałam.

Duża ilość bohaterów może nieco przerazić czytelnika, a ponadto żaden z nich nie wyróżnia się jakoś szczególnie. Trudno mi było zapamiętać choćby ich imiona. Postać A czy B i tyle. Nie czułam do żadnej z postaci jakiejkolwiek sympatii. Być może Ci, którzy nie czytali książki zdziwią się, że i tu pojawia się wątek miłosny. Ba, bo nawet trójkąt.  

Jago odwraca głowę, przypatruje się przez chwilę Christopherowi i posyła mu uśmiech; diamenciki na jego zębach połyskują złowieszczo. To Endgame, suczko. Lepiej się przyzwyczaj.*

Podsumowanie: 
Czuję rozczarowanie. Bo zapowiadało się naprawdę ciekawie... Choć pewnie z czystej ciekawości, zdecyduję się przeczytać kolejne części. Myślę, że z tej fabuły byłby dobry serial. I pewnie się takiego doczekamy. Książkę polecam czy nie? Zdecydujcie sami! Czytacie na własną odpowiedzialność ;) 

Książka przeczytana w ramach wyzwania: 

~ Kiedyś przeczytam (15/30) 

~ Klucznik 2015 

~ Czytam fantastykę III

* cytaty pochodzą z książki Endgame. Wezwanie

 ______________________________________________________

Przepraszam Was za moją chwilową nieobecność na Waszych blogach. Codzienna rzeczywistość chwilowo mnie przerosła. Postaram się wkrótce wszystko nadrobić! Dziś przychodzę do Was z recenzją i oczywiście wynikami konkursu, w którym do wygrania był egzemplarz Hopeless!

Książka powędruje do

 awioli

Serdeczne gratulacje! Za chwilę ślę do Ciebie wiadomość.

Razem z moją połówką wybraliśmy właśnie Twoją zgłoszoną odpowiedź! Naprawdę bardzo ciężko było nam wybrać jedną osobę, bo odbyło się dodatkowe głosowanie między nami.

Pozostałym bardzo dziękuję za udział!

Trzymajcie się ciepło!